METHODIEK
Atlasbehandeling met vibreerstift
Inleiding
Deze website biedt informatie over een atlasbehandeling die gebruikmaakt van een vibreerstift. Deze methode beoogt de positieverhouding tussen de atlas (eerste halswervel, C1) en de schedel te optimaliseren, zonder manipulatie van de wervels zelf – er wordt dus niet “gekraakt”. In plaats daarvan worden via intensieve trillingstherapie spierknopen, spierspanningen en verklevingen in het uitgebreide spierstelsel rondom de schedelbasis en de halswervels losgemaakt.
Ontstaansgeschiedenis van de methode
Na jarenlange samenwerking als arts met kinesitherapeuten, osteopaten, craniosacraal therapeuten en fasciatherapeuten, maakte ik kennis met het Zwitserse concept Atlasprofilax. Het werken met een vibreerstift in het OAA-gebied (het occipito-atlanto-axiale complex) bleek een grensverleggend concept. De aangeleerde Atlasprofilax-methode bleek echter eerder oppervlakkig en onvoldoende geïntegreerd in de beschikbare medische en paramedische kennis.
Door verder praktijk- en literatuuronderzoek heb ik dit concept verder uitgediept. Hierdoor worden ook bij mensen met ernstige en lang bestaande klachten duidelijk positieve resultaten bereikt. De praktijk toonde immers aan dat juist voor deze doelgroep de oorspronkelijke Atlasprofilax-methode te oppervlakkig, eenzijdig en daardoor ontoereikend was.
Behandelprotocol
Een basisbehandeling bestaat doorgaans uit twee behandelsessies, meestal met een tussenperiode van zes tot acht weken. Afhankelijk van:
- de leeftijd;
- de ernst van de klachten;
- het aanpassingsvermogen van de individuele conditie;
zijn soms opvolgbehandelingen aangewezen. De intervallen tussen deze opvolgbehandelingen zijn doorgaans langer (meerdere maanden). Voor sommige mensen blijft een herhaling van één tot twee keer per jaar aangewezen. In de tussenperiodes is er doorgaans aanzienlijk minder nood aan andere manuele therapieën.
Werkingsmechanismen
De behandeling met de vibreerstift genereert gelijktijdig mechanische en neurologische effecten.
Mechanische effecten
De trillingen maken het mogelijk om ook de diepste spierlagen te ontspannen, met name de korte rechte en schuine nekspieren die manueel nauwelijks bereikbaar zijn. Dit resulteert in:
- een soepeler gewrichtskapsel van het C0-C1-gewricht (tussen schedelbasis en atlas);
- een betere verglijding van de gewrichtsvlakken naar een meer optimale positie.
De optimale verhouding wordt hierbij gedefinieerd als een hoek van exact 90° tussen de horizontale atlaslijn en de verticale as van de schedelcondylen.
Neurologische effecten
De sensoren van het autonome zenuwstelsel in deze spieren (het eerder genoemde “waarnemingsorgaan”) worden gestimuleerd om een nieuw setpoint voor de basale spierspanning te registreren in de centrale aansturingskernen. Dit leidt tot een herijking (re-setting) van de referentiewaarde voor de basale tonus in het limbisch systeem. Het gehele lichaam wordt aldus gereset overeenkomstig deze nieuwe waarde.
Psychische effecten
De psychische effecten van de behandeling zijn te begrijpen vanuit de neerwaartse herijking van de piekdrempelwaarde in deze hersenkernen, synchroon met de herijking van de basiswaarde. Deze piekdrempelwaarde is verantwoordelijk voor onbewuste “alarmreacties” bij hoog oplopende fysieke of psychische spanning, en speelt zo een rol bij het optreden van stressreacties.
De praktijk leert dat mensen na de behandeling onbewust sneller spanningsverlagend gedrag ontwikkelen bij oplopende stress. Voorbeelden hiervan zijn:
- zich minder druk maken om kleinigheden;
- beter kunnen kiezen;
- gemakkelijker gezond assertief gedrag vertonen;
- meer innerlijke rust ervaren;
- beter kunnen focussen;
- gemakkelijker innerlijke motivatie ontwikkelen.
Toepassing bij baby’s en kinderen
De behandeling wordt ook toegepast bij baby’s en kinderen, in het bijzonder na:
- een moeilijke geboorte (met mechanisch of psychisch belastende omstandigheden);
- andere zware trauma’s;
- oplopende stressklachten bij moeilijke overgangsmomenten in het leven (zoals de start van de lagere of middelbare school, emotionele blokkades, psychische en fysieke onrustverschijnselen).
In de praktijk worden regelmatig kinderen doorverwezen wanneer klassieke, osteopathische of homeopathische behandelingen onvoldoende resultaat opleveren. Het betreft onder andere:
- huilbaby’s;
- baby’s met refluxklachten;
- kinderen met een vertraagde ontwikkeling;
- kinderen met obstipatie;
- kinderen met bedplassen;
- kinderen met ADHD.
Tot ongeveer twaalfjarige leeftijd is de behandeling doorgaans nagenoeg pijnloos. Het neurofysiologisch systeem is op die leeftijd nog zeer flexibel en relatief weinig belast met opgestapelde spanningen en vastgeroeste (disfunctionele) patronen, wat de behandeling vlot en gemakkelijk verdraagbaar maakt.